ABOUT HER SCULPTURES / OVER HAAR BEELDEN

3 visions / 3 visies


By Olivier Bataille, sculptor

GB:
Born in Holland in 1963, Saskia van der Made keeps from her childhood on the shores of the Friesian lakes that liking for nature which can be found in the organic shapes of her carved works. Her father a shipwright has given her that love for materials, volumes and work well done.
It was in 1992 in Carrara (Italy) that she discovered how working directly into marble could develop her artistic talent. She then attended some workshops in Amsterdam and France but her originality is that of a self-taught artist.
The nobility and the hardness of marble strengthen her will to express only the secret essence of nature always in her mind. Her character expresses itself through abstract sculptures whose curves bring about a very feminine feel of sensuality.
What motivates her research is also that interaction between artist and matter which give birth in complete freedom to the work and on completion leaves the soul and body feeling whole and fulfilled.

She leaves Amsterdam in 1998 and creates her own sculpture studio in the Provence. She exhibits het sculptures since 2001.


NL:
Saskia van der Made (1963) groeide op langs de oevers van de Friese meren waar haar verbondenheid met de natuur ontstond die duidelijk uit de organische vormen van haar beeldhouwwerken spreekt. Haar vader, scheepstimmerman, brengt zijn liefde voor materialen, volumes en vakmanschap op haar over.
Zij ontdekt in 1992 te Carrara in Italië, dat door marmer rechtstreeks te bewerken haar kunstenaarstemperament het best tot zijn recht komt. Ze bezoekt workshops in Amsterdam en Frankrijk, maar blijft autodidact dankzij haar individualiteit.
Het harde doch nobele marmer versterkt haar drang om de essentie van een verborgen, maar alom aanwezige natuur aan de dag te leggen. Haar temperament komt tot uiting in haar abstracte beeldhouwwerken die met hun ronde vormen een zeer vrouwelijke sensualiteit uitstralen.
In haar zoektocht wordt zij eveneens gestimuleerd door de dualiteit tussen de kunstenaar en de materie die maakt dat een kunstwerk net als een schepsel in volledige vrijheid ontstaat en zich ontplooit, waardoor men een gevoel van volmaaktheid en vervulling krijgt.

In 1998 verlaat zij Amsterdam, emigreert naar de Provence en begint haar eigen beeldhouwatelier. Ze exposeert haar beelden sinds 2001.
___________________________________________________________________________________________________________________________________________________

By Catherine Brousse, image maker

GB:
As a child Saskia lives by a lake. From her father's boat she watches waters divide and split around the prow.
Movement and fluidity. Daydream, meditation.
Then enters the stone; rock ripped off the mountain, off the quarry. Working the hardness, the intertia, the mass and the weight. Confrontation, action.
In marble or alabaster looking for softness, lightness, looking for the vanishing point, the horizon line.
Choosing milky clarity or black's unfathomable shine. Starting from the origin, from the drop, the smooth form that flows, glides, flies ... the tear becoming the round flank of a beast or a boat splitting the air or the water, a fin, a wing ...
Playing with weight and flow, with the polished and the rough. Passing from coarseness to smoothness, from the Other to the One, a couple's tectonic to tame again and again. Stones that move, masses that any breeze would rock. Working on mobility: may the stone join in the living, the lake of desire!

She would like to be the water itself, which forever polishes its pebbles. Only in the neat cut of her angles will you find the ruggedness, the otherness reminding you that the stone was once cut, sawed off, sanded down ... in a word, sculpted.


NL:
In haar kindertijd woont Saskia aan een meer. Op de boot van haar vader kijkt ze hoe de boeg het water in tweeën splijt.
Beweging en vloeibaarheid. Droom en meditatie.
Dan komt de steen in haar leven. Het rotsblok; uit de berg gehakt en in de groeve gevonden. Het bewerken van het harde, onbeweeglijke, de massa en het gewicht. Confrontatie, actie.
Het zoeken naar zachtheid, lichtheid, een raakpunt en een horizon in marmer en albast. 
De keuze tussen melkwitte helderheid en inktzwarte schittering. Beginnen bij de oorsprong, van een drup, naar een zachte vorm die vloeit, glijdt, vliegt ... de traan die verandert in een flank van een dier of een boot die zich splijt door wind of water, een vin, een vleugel ...
Spelen met zwaartekracht en vloeibaarheid, met glad en ruig. De overgang van ruw naar zacht, van het één naar het ander, ontembare tectoniek van het paar. Bewegende stenen, massa's die zich door niets laten schommelen. Werken met beweging: de steen laten leven, het meer van verlangen!

Zelf zou ze het water willen zijn, die de keien oneindig polijst. Alléén in de haarscherpe afgewerkte hoeken van haar beelden kun je een oneffenheid aantreffen, die je eraan herinnert dat de steen eens gespleten, gezaagd, geschuurd ... in één woord, gebeeldhouwd is.
___________________________________________________________________________________________________________________________________________________

By Christophe Forgeot, poet

GB:
Learner of Grace

Over the body of stones
The current's fluid gesture
Smooths away time's surface

Tirelessly
Your gaze
Embellishes the veins of the mineral
Shows the thin line of a sea's sigh
Upholds the tuned fin from a concrete bloc
To the sky's reflection

Habit free
Learner of Grace
The water's gliding movement
On your fingertips
Propels my words from the depth of forces
Up to the marble's lightness

Learner of Grace
The hammer's sparks
The chisel's strong energy
The grindstone's harsh sanding
Reveal the bloc's froth
The nourishing curved forms
And blown dust of stars.

translation by Catherine Brousse & Irène Chriss
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________